خستم ، بیشتر از خستگی جسمی ، روحم خستس . سه روزه میخوام بنویسم ولی بلاگفا سکته کرده . دنیا اگر همه چیز بهم داده باشه ، ولی جای خالی یه نفر وسط زندگیم احساس میشه .

تا دنیا دنیاست ، مص برای من مصه .

تمام

چه شب مزخرفی !

واقعا امشب شب بدی بود. نبود مص و همه سختی هاش ، سردی هوا و لولیدن لای پتو جلوی بخاری کم بود ، تیم ملی هم با اون بازی خوبش ببازه . یعنی همه شرایط مستعد معتاد شدن ادمه . خیلی دپرس شدم امشب و هنوزم دپرسم . امروز سری به شهر زدم ، جماعتی رو دیدم که اول بازار تا اخر بازار رو متر میکردن ، فارغ از نقش بستن یه لبخند. البته لبخند مفتی تقدیم ملت کردن دل خجسته و جیب پر پول لازمشه . خدایا بدونستم مص الان کجاست ؟ یه روزی شاید این وبلاگو بهش نشون دادم .بعد یه قفایی ارومی میزنم پشت کلش میگم خیلی جاها لازم بود باشی ولی نبودی ولی بازم فدای سرت ، وجودت رو عشقه.

حمید

19 بهمن

خونه پدری

منتظر موندم ببینم چی میشه . نزدیک یک ساله ! شاید دارم اشتباه میکنم ، ببینم نظر شیرافکن چیه ؟ انتظار بیهوده ادمو پیر میکنه . برای فرار از بیهودگی پناه بردم به ورزش و اموزش ! شاید شغلمو عوض کردم ، باید ببینم چقدر تفاوتشه ! این روزا وضعیت خوبه و هر جابجایی میتونه شرایط زندگیو سخت بکنه . نمیدونم زندگی همش پوله یا نه ؟ ولی الان بد نمیگذره ، فقط از اب و هوا باید فاکتور گرفت ! امروز 13 بهمنه و قراره برای مسابقات داخلی اماده شم . اخر هفته میرم خونه و تا بعد از 22 بهمن نمیام . دلم برای خونه تنگ شده ، هیجا خونه نمیشه ، هیجا پیش پدر و مادر نمیشه . خیلی دوست دارم بدونم اینده رو چطور میبینه و به چی فکر میکنه . خدای من چقدر پرش افکار دارم ، با این وضع بخوام پیش برم باید برم بیمارستان اعصاب و روان بستری شم .

نفت 1

جمعه 13 بهمن

حمید